بازارِ ایران
قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار در بازار داخلی طی این بازه از ۲۱,۰۳۶,۰۰۰ تومان در ساعات تعطیلی به ۲۲,۱۳۸,۱۰۰ تومان در اوج روز رسید و در پایان با عقبنشینی نسبی روی ۲۱,۷۴۶,۴۰۰ تومان تثبیت شد؛ این جهش حدود ۵.۳ درصدی در حالی رخ داد که اونس جهانی طلا در همین بازه تقریباً بدون تغییر (۴,۳۵۰.۳۶ دلار) ماند، پس محرک اصلی حرکت، قیمت جهانی نبوده بلکه عوامل داخلی و انتظارات ارزی بوده است.
در ساعات بسته بودن بازار، تتر بین ۱۹۲,۱۰۱ تا ۱۹۸,۱۶۰ تومان نوسان کرد و فشار ارزی شبانه را نشان داد؛ با باز شدن بازار، نرخ دلار آزاد به ۲۳۳,۹۰۰ تومان رسید در حالی که نرخ رسمی مرکز مبادله ۱۵۶,۹۷۲ تومان بود و شکاف ۲۷.۳ درصدی میان این دو، سیگنال قوی از محدودیت عرضه ارز رسمی و انتظارات تورمی میدهد. این شکاف در درهم نیز تکرار شده (۵۴,۴۳۷ در برابر ۴۲,۷۴۳ تومان) و هزینه کانال تجاری منطقه را بالا برده است.
در بستر خبری، تشدید تحریمها و تنشهای نظامی (حمله به دمشق، هشدار درباره تنگه هرمز) انتظار کاهش ارزش ریال و افزایش هزینه واردات را تقویت کرده و خانوارها برای حفظ ارزش دارایی به طلا پناه میبرند. روند هفتگی +۱۴.۲ درصد و ماهانه +۱۹.۱ درصد نشان میدهد این جهش یکروزه بخشی از یک حرکت پرشتابتر است، نه یک نوسان معمولی.
حباب سکه در برابر آبشده نیز در چنین شرایطی معمولاً بزرگ میشود، چون تقاضای احتیاطی به سمت سکه بهعنوان ابزار خرد حفظ ارزش میرود؛ با این حال، هیچ عددی برای حباب در دادهها وجود ندارد و نمیتوان آن را محاسبه کرد، فقط میتوان گفت رفتار فرهنگی پوشش تورمی در ایران، طلا را به گزینه پیشفرض تبدیل کرده است.
واگرایی بازار داخلی از اونس جهانی در این بازه، دقیقاً همان الگویی است که در دانش زمینهای آمده: وقتی اخبار تحریمی یا تنش سیاسی میآید، بازار داخلی مستقل از قیمت جهانی، صرفاً بر اساس انتظارات ارزی و تورمی خودش حرکت میکند. این واگرایی به معنای آن است که قیمت داخلی دیگر صرفاً تابع اونس نیست، بلکه تابع نرخ آزاد دلار و ریسکهای ژئوپلیتیک است.
در این بازه قیمت تغییری نکرده است — نموداری برای کشیدن نیست.