بازارِ ایران
طلای 18 عیار در پایان این هفته (9 تا 16 مهر) به 26,307,100 تومان رسیده، با رشدِ 2.4٪ نسبت به آغازِ هفته؛ در این بازه کفِ 25,694,400 و سقفِ 26,756,500 تومان ثبت شده. این حرکت هم‌زمان با رشدِ 4.5٪ دلارِ آزاد و افتِ 1.1٪ اونسِ جهانی بوده؛ طبقِ محاسبه‌ی موروث، سهمِ دلارِ آزاد از این حرکت 68٪ و سهمِ اونس تنها 18٪ بوده است.
شکافِ دلارِ آزاد (266,200 تومان) با نرخِ رسمیِ مرکزِ مبادله (177,873 تومان) به 49.7٪ رسیده و درهم هم شکافِ مشابهِ 50.4٪ دارد؛ بازبودنِ این شکاف‌ها نشانه‌ی فشار روی کانالِ رسمیِ واردات است. هم‌زمان، تتر در همین بازه بینِ 256,901 و 269,995 تومان نوسان کرده و چون این بازار حتی در ساعاتِ تعطیلیِ رسمیِ طلا باز می‌ماند، فشارِ ارزیِ شبانه را نشان می‌دهد.
از 37 ثبتِ وضعیت در این هفته، تنها 10 مورد بازارِ داخلی باز بوده؛ با این‌حال سری قیمت نشان می‌دهد در ساعاتِ بازگشاییِ صبح جهش‌های محسوسی ثبت شده، مثلِ صعود از 25,694,400 به 26,028,700 در صبحِ 11 مهر. هم‌زمان با تحریم‌های مالی و بانکیِ آمریکا، کانال‌های رسمیِ واردادِ شمش طلا محدودتر شده و بخشی از تقاضای داخلی به‌سمتِ نگهداریِ طلای فیزیکی، به‌عنوانِ دارایی مستقل از سیستمِ بانکی، سوق یافته است.
عناوینِ پروزنِ این هفته—از جمله اظهاراتِ باهنر درباره‌ی احتمالِ درگیریِ نظامی و اظهاراتِ ونس و روبیو درباره‌ی پرونده‌ی هسته‌ای ایران—از جنسِ رویدادهایی هستند که معمولاً با افزایشِ تقاضای احتیاطیِ طلا و ارز هم‌زمان می‌شوند. روندِ ماهِ گذشته‌ی طلای 18 عیار +11.4٪ بوده، یعنی رشدِ این هفته بیشتر ادامه‌ی یک مسیرِ صعودیِ میان‌مدت است تا یک جهشِ تک‌روزه. تفاوتِ جهت بینِ اونسِ جهانی (منفی) و طلای داخلی (مثبت) در این هفته، بار دیگر نشان می‌دهد قیمتِ طلا در ایران بیشتر از نرخِ دلارِ آزاد و شرایطِ ارزیِ داخلی تبعیت می‌کند تا از قیمتِ جهانیِ فلز.